Knjige

Anabaptisti

Bog je sve stvari stvorio da bi služile svima

Službeni glasnik objavio je knjigu “Potraga za Hiljadugodišnjim carstvom” Normana Kona u prevodu Miodraga Markovića “Proteklo je skoro četvrt stoleća otkako sam započeo da je pišem i trinaest godina otkako sam završio rad na njoj. Moglo bi se doći do poraznog zaključka o razvoju nauke ili o živosti moga duha, ili o oboma, kada u njoj danas ne bih našao ničeg vrednog menjanja ili dodatnih objašnjenja. U stvari, otkrio sam dosta toga. Nova verzija knjige ima trinaest poglavlja umesto pređašnjih dvanaest, kao i drugačiji Uvod i Zaključak; još dva poglavlja temeljno su izmenjena, a čitav tekst je pretrpeo bezbroj sitnih prepravki. Pre svega, uzeti su u obzir rezultati novijih istraživanja. “Potraga za Hiljadugodišnjim carstvom” još uvek predstavlja jedinu knjigu koja se bavi ovom temom, odnosno, tradicijom revolucionarnog milenarizma i mističkog anarhizma, kao i njihovim razvojem na tlu zapadne Evrope od XI do XVI veka”, kaže autor knjige Norman Kon. Iz knjige prenosimo deseto poglavlje “Egalitarno prirodno stanje” u nekoliko nastavaka

Frida Kalo

Male tajne velikih majstora meksičke kuhinje

Službeni glasnik objavio je drugo izdanje knige “Fridine fijeste” koja priziva sećanja na život Fride Kalo i Dijega Rivere u Plavoj kući. U knjizi se nalaze stare crno-bele porodične fotografije, više od 100 recepata za jela koja je Frida volela da priprema, ilustracije tih recepata, kao i fotografije mrtvih priroda koje su inspirisane Fridinim slikama, što sve zajedno čini ovu knjigu snažnom, uzbudljivom i inspirativnom, kakva je bila i Frida.Knjigu je preveo Nikola Krznarić

Stanislav Vinaver

Pantologija: Kostić, Pandurović, Miličić, Manojlović, Dedinac

Evropa se odevropila

Donosimo vam izbor nekoliko Vinaverovih parodija iz njegove “Pantologije novije srpske pelengirike”, tog endemskog žanra u našoj književnosti, nastalog u ovom slučaju kao osporavateljski odgovor na glasovitu Antologiju novije srpske lirike profesora Bogdana Popovića. Ostavši najdosljednji antipopovićevac u našoj literaturi, Vinaver u toj Pantologiji iz 1920. godine demonstrira svoj žestoki pjesnički temperament, ali i svoje kritičarske postulate, podvrgnuvši parodiji sva dominantna imena tadašnje književnosti. Da nije tridesetih godina bilo njegove političko-feljtonističke eskapade u nacionalističkim časopisima „Ideje“, „XX vek“ i „Vreme“, Vinaver bi nesumnjivo ostao naš najrasniji avangardni pisac. On je kao niko dotad imao uho za ritam književnog jezika, osjećajući da se upravo u tom jeziku skriva troma utvara našeg mišljenja. Otuda on iscrpljuje registre i najboljih naših pisaca, pjesnika o kojima ima najbolje mišljenje, u ovom slučaju naprimjer Laze Kostića kada prenaglašava njegove kovačke manire, skoro u svakom stihu praveći imenice od glagola, u žestokoj aliteracijskoj zbijenosti. Kod Sime Pandurovića okomiće se na njegov pesimistički tromi ritam i banalnost asocijacija, olakotnost puta kojim dolazi do veličajnih metafizičkih sudova. U poeziji Siba Miličića i Todora Manojlovića pojačaveće njihov artificijelnost, ali i kosmičku vezanost za zavičaj. Tretirajući Milana Dedinca, dodatno će proširivati opseg njegovih nadrealističkih asocijacija
Elle 08 S

Poeziju bunta i otpora

Mali Buda

Kako jedan talentovan, mlad i obrazovan čovek reaguje na svet koji mu je rođenjem nametnut i u kome mu se dešava građanski rat, raspad zemlje za koju je učio da je najbolja moguća, tranzicija koja još više umrtvljuje ono malo oštrine i privlačnosti ideala koje je on mogao imati, odbolovavši sve zapadnoevropske sisteme mišljenja i razumevanja sveta, kakav, dakle, može biti jedan autentičan i beskompromisan pogled na sve ono što nam se dešavalo i što će nas još dugo držati u šaci kao pione nečije tuđe igre, taj sveobuhvatni pogled, bolan ali i smehotresan, nudi nam odlična poezija Siniše Tucića, jednog od najžešćih glasova nove srpske pesničke scene (Dragoljub Stanković)
Radomir Konstantinović

Neprestana obnova, to je naša prava sudbina

Najprešniji zadatak je da se izlečimo očajničke želje za uspehom

Dela, te metafore kulture, samo su trenuci jedne velike igre, a kultura, to je taj proces koji nam treba, kultura kao naša svest koja se beskonačno izgrađuje, taj pokret od rime do rime, od metafore do metafore. Ono što je bitno, to hoću da kažem, to je upravo ovaj proces, to je aktivnost našeg duha zagledanog u sebe samog, u svet kome on postavlja pitanja i koji ga takođe pita, proces kao nekakav živi pesak koji guta naše rezultate, naša dela, i samo nas time primorava da težimo novome delu, toj moćno-inspirativnoj našoj iluziji, toj optičkoj varci našeg duha koja nas hrabri i inspiriše
Šimborska

Na ruci manje od šest prstiju, više od četiri

Vašar čuda

Čudo, jer kako ga inače nazvati: sunce danas izišlo u tri i četrnaest, a zaći će u dvadeset nula jedan
Francis Bacon

Portreti: Fransis Bejkon (1909–1992)

Vizija nemilosrdnog sveta

Nova knjiga Džona Berdžera “Portreti” u izdanju Službenog glasnika sadrži ukupno 74 eseja o različitim umetnicima (koje je sakupio i uredio Tom Overton), ali i pesme, izvode iz romana i pisama, kao i razgovore. Berdžer počinje analizom crteža iz pećine Šove (30.000 godina pre n. e.), a završava esejom o savremenoj palestinskoj umetnici Randi Mdah, rođenoj 1983. godine. U prodornoj i jedinstvenoj prozi, Berdžer predstavlja potpuno nove načine razmišljanja o umetnicima koji su kanonizovani, od Rembranta do Henrija Mura, od Džeksona Poloka do Pikasa i naglašava suštinsku vezu između politike, umetnosti i šireg konteksta istraživanja kulture. Rezultat je čudesna šetnja kroz mnoge vekove vizuelne kulture, jednog od najistaknutijih kritičkih glasova savremenog sveta. „Često mislim“, rekao je Berdžer 1984. u jednom intervjuu, „da čak i kada sam pisao o umetnosti, to je zaista bio način za pričanje priča.“ Iz Berdžerove knjige, koju je preveo Miodrag Marković, prenosimo nekoliko eseja o velikim slikarima raznih epoha
Arzze 01 S

Sarajevskim prijateljima

Ja se nadam

Uvijek te pjesme imaju neki zajednički nazivnik, a taj je neravnodušnost, emocionalna otvorenost, sposobnost da na afekt odogovori afektom, potreba da na ranu stavi rimu, uzdah, osmijeh, barem toplu riječ kad ne i blagu ruku. I koliko god se Arsen Dedić glazbeno dresirao i književno profilirao nikada nije oguglao na tihi zvuk autentičnog nemira, nije se oglušio na zov onoga najslabijega, najkrhkijega i najprolaznijega u našoj blizini i nije odolio na izazov ljubavi u svim njezinim manifestacijama i svim mogućim preobrazbama (Tonko Maroević)
Kafasn3

Poezija bunta i otpora

Hajde malo prestani pesniče

Poezija Dragane Mladenović kreće se od upravo takvih jednostavnih pesama o svakodnevici čija je jedina subverzija u tačnom prenosu društvenih situacija, preko jezičkih igranja, sinonimima na primer, kojima se rastaču zacementirana značenja i definišu tipski likovi stvarnosti, katalogizuje zbilja, do direktnog suočenja sa ideološkom prošlošću i birokratizovanom stvarnošću, njenom zločinačkom delatnošću. Možda je ova pesnikinja najjača upravo u obradi naše socijalističke, SFRJ prošlosti koja je ostala u potpunom zaboravu iako je trajala pola veka. Novija krvava istorija koja je samo logični nastavak starih laži takođe je briljantno obrađena kod ove mlade autorke. U tome joj pomaže sposobnost empatije, uživljavanja u likove i progovaranje iz njih, što onda daje izvrsne pesme. O snazi talenta govori i neobičnost da Dragana Mladenović svake godine ima jednu dobru knjigu, kao da želi da uradi, nadomesti, ono što drugi ne umeju ili ne žele, a to je da rasklopi laži kojima nas kljukaju i ubijaju decenijama, da postanemo slobodni građani jednog otvorenog sveta. Dragana Mladenović rođena je u Frankenbergu 1977. godine. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Živi i radi u Pančevu. Objavila je zbirke pesama Nema u tome ni malo poezije (2004), Raspad sistema (2005), Tvornica (2006), Asocijalni program (2007), Omot spisa (2008). (Dragoljub Stanković)
Gavrilo Princip

Zabilješka iz tajne istorije Sarajeva

Noć pred Vidovdan 28. juna 1914.

Latinska ćuprija pred nosom/ prestolonasljednik neki dolazi/ mnogo će svijeta ulicama da plazi/ Nema tu intime/ Bolje u krevetu ostati
Okrv 06 S

Pravi mudrac!… Retka pamet!

Vođa

Ne postoji pisac kog su se vlasti toliko plašile i posle njegove smrti, iako on sam, po svojoj prirodi, nije bio ni agresivan ni revolucionaran, nego drugačiji od svih pisaca koje je Srbija ikada izrodila
Nebb 03 S

Bejah kao konj pod konjanikom smelim

Pismo ženi

Donosimo vam jednu od najpoznatijih Jesenjinovih pjesama, uz recitaciju Zrinka Kapetanića: Vi niste znali/ Da usred tog blata,/ U životu sto biju vetrovi,/ Zato se mučim, što ne shvatam,/ Kuda nas nose sudbine tokovi
Brapok 42 S

Paviljon br. 6

Meni je potpuno svejedno, ja sam na sve spreman

Meni ni na kraj pameti nije bilo da se ljutim na vas. Bolest nije prijatelj, ja to razumijem. Vaš jučerašnji napad uplašio je i mene i doktora, pa smo kasnije dugo razgovarali o vama. Dragi moj, zašto vi nećete da se ozbiljno pozabavite svojom bolešću? Zar se smije tako? Izvinite za prijateljsku otvorenost
Marijj 77 S

Kao dvije tvoje oble dojke

Anđeo smrti

Rastvoriti se / opet se sklupčati/ kao dvije tvoje oble dojke/ što krvlju prskaju tvoje dragulje/ crvene oblake/ na uškama otkinutim sa tvojih ušesa