Poezija bunta i otpora
Dvojj 01 S

Photo: Marija Đoković/XXZ

Ljuštura crvenog tramvaja

SCENA

Sa svog prozora na dvanaestom spratu gledam Drveniju,
most na koji je pala granata.
Ulicu ispunjava popodnevni mir.
Ljuštura crvenog tramvaja stoji na zahrđalim šinama.
Vjetar udara u polupanu uličnu sijalicu.
Sunce se odbija o prozore.
Dječak u crvenoj majici trči,
brz je,
hvata se za glavu.
Leševi pored saobraćajne zebre izgledaju kao pravilno
poređane
betonske saksije.
Moja sjenka izvijajući se imitira pokrete mrtvaca.

POROĐAJNA

Geleri rastavljaju ulicu u bezbroj fotografskih bljeskova.
Izmrvljeno staklo odražava crvenu dugmad na bijeloj
košulji.
Iz ispale cipele vire končići ženske čarape.
Vjetar koluta bijelu maramicu u kojoj je ostalo lice one
koja je skidala ruž.
Smeđa saksija, nad kojom se cvijeće naglo, u rušenju,
se rascvijetava prema suncu.

Ulica se izoštrava, sklapa sliku svojih razlupanih
prozora, rubova krovova, ćoškova odškrinutih vrata, kroz
porođajno rastavljanje nogu pogođene žene, iz koje se
čuje molitva što, spajajući prasak granate
sa unutrašnjim krikom, dotiče tišinu prije stvaranja svijeta.

Oceni