Tekstovi sa tagom: Igor Mandić

Arsse 05 S

Urgentno: Još jedan apel glavnog urednika čitaocima

Red Alert - da opstane XXZ

Igrom nacionalističkog slučaja, otvorimo srpsko-desničarsko-crkveni sajt „Stanje stvari“, koji, takođe, traži donacije od svojih četnolikih čitalaca. Čitam šta pišu: „Posle finansijskog udara na „Stanje stvari“, kao što znate, obratili smo se onima kojima smo jedino i mogli – vama, dragi čitaoci i priložnici. Sa velikom zahvalnošću javljamo da je novac za mesec jul u potpunosti prikupljen, i da smo u ovom trenutku skupili nešto (4 odsto) i za mesec avgust“. Pa, jebem mu sunce žarko, dragi čitaoci – priložnici! Zar da dozvolimo da četnički nakot bude bolje organizovan od nas koji se čitamo po bivšoj SFRJ kojoj se uvijek s ljubavlju vraćamo? Zar da dozvolimo da naše zalaganje za pomirenje i toleranciju bude zaklano od strane onih koji slave „umerene desničare“, rat za Kosovo, i koji sanjaju Veliku Srbiju čim šubaru stave na glavu? Zar su fašisti milosrdniji od nas svih?
Kansuke 01 S

Igor Mandić u časopisu „Erotika“ 1986: Vaginalia at alia

Mitologija mice

Represija nad riječima jest represija nad spolnošću. То što se danas i kod nas „pičkara“ na sve strane i u svim prilikama; govori nam nešto o mentalitetu vremena i epohe, pa će biti govora i o tome kako se mica u našoj javnosti i u svijetu slikovnо prikazuje sukladno dotičnoj slobodi. Te su riječi posvuda drevnoga porijekla, ali u gotovo svim jezicima muku se muči s njihovom etimologijom. „U traganju zа izgubljenom pičkom“ - kako je naslovljeno poglavlje u jednoj stručnoj knjizi - Francuzi su posegli do grčkih korijena riječi „con“, koja je u njihovom јеziku muškoga roda (a pimpek ženskoga, kao i u latinskom)!
Aavicc 02 S

Feljton: Knjiga “Bolja prošlost - Prizori iz muzičkog života Jugoslavije 1940-1989” (30)

Vice Vukov: Izbrisan iz muzičke istorije

Na zvuk njegovog glasa zasjali bi palaci i svaka noć postala bi bokeljska, čak i srpska noć. Trebalo je da bude Radames, Nabuko ili Rigoleto... možda bi pevao i sa Marijom Kalas. Umesto toga, Vice Vukov pevao je na našim socijalističkim festivalima zabavne muzike, pobeđivao i bio najbolji sve do „Pesme leta" 1968. Slom Crvenog univerziteta bio je i slom Vice Vukova. Sa istorijskom distancom može se reći da nije bio podoban. Voleo je Hrvatsku. Nije bilo dozvoljeno. Takvo je bilo vreme. Sada je sve drugačije, ali glas koji je palio svetla davno je ugasio sveću. Postoji samo jedna osobina koju bogovi ne dozvoljavaju smrtnicima: oholost. Oholi Vice Vukov prekasno je shvatio da trke ne dobijaju najbrži i da je ljubav kobna - pa bila to i ljubav prema sopstvenoj državnosti
bolji zivot

Pouke nekad najpopularnije domaće TV serije

Ima li “Boljeg života” nakon smrti Jugoslavije?

Prije trideset godina emitirana je prva epizoda socijalističke sapunice “Bolji život”. Autor ovog teksta je pogledao sve 82 epizode. Rezultat: ima nam više za reći o socijalističkoj prošlosti i kapitalističkoj sadašnjosti nego suvremeni kulturni proizvodi i politički trendovi