Tekstovi sa tagom: autohomofobija

Ature 01 S

Nakhane Touré: Brave Confusion

Pesmom protiv predrasuda

Numere se pre svega bave različitošću, ali i jednakošću , te Touré peva o svemu – od ljubavi, preko samoprezira, do smrti i, konačno, samoprihvatanja. Album se kao celina ističe i po kompleksnosti koja je obogaćena jednostavnom iskrenošću koja onoga kojem se obraća potpuno razoružava, a da bi ga pripremila na ono što ima da mu kaže, te dovela do zaključka do kojeg se dolazi tek posle poslednje numere. Zanimljivo je da je album, i pored državne homofobije, nominovan za četiri južnoafričke muzičke nagrade, što je možda najbolji način da se opšta populacija suoči sa sopstvenim predrasudama.
Lll 04 S

Biseksualnim ženama i lezbejkama

Mentalno zdravlje i naša četiri zida

Veza mentalnog zdravlja i seksualne orijentacije može nekog da navede na krivi put. Nisu sve lezbejke i biseksualne žene izložene problemima sa mentalnim zdravljem niti je lezbejstvo ili biseksualnost neka vrsta mentalnog poremećaja. Važno je da naglasim da su homofobija i pritisak društva to što lezbejke i biseksualne žene ostavlja u ranjivoj poziciji, narušavajući kvalitet naših života.
Auto 01 S

Prethodno usvojeni homofobni stavovi

Autohomofobija: Lični i politički izazov i kočnica

Biti svjestan/na svoje homoseksualnosti i pritom priznati je kao takvu, sebi i drugima, praktikovati je, imati homoseksualne odnose, ne mora nužno da znači i prestanak autohomofobnih manifestacija. Put do potpune sinteze identiteta uključuje i preuzimanje političke odgovornosti i opće pozicioniranje u odnosu na uslove i okolnosti sistema unutar kojeg živimo. Ovakva struktura i način propitivanja identiteta ne mora se odnositi samo i isključivo na LGBTIQA zajednicu. Ovo se može interpretirati i kao odnos pojedinca ili pojedinke i opće političke kulture u bilo kom drugom kontekstu. U odnosu na autohomofobiju to bi značilo osvještavanje važnosti političke validacije homoseksualnih identiteta. Političko u ovom kontekstu ne podrazumijeva isključivo pravne regulacije ovih pitanja, nego način preispitivanja sveopćih društveno-kulturnih standarda.
Kruked 01 S

Lost Gay Fiction (1)

Priča o Pokvarenom čoveku

Mnogi ne znaju da je Hugh Hefner bio jedan od prvih boraca za LGBTIQ prava, te je, iako su ga često optuživali za seksizam i objektivizaciju modela, imao daleko progresivnije poglede od mnogih savremenika. Tako je u Playboy-u, davne 1955. godine, objavljena kratka priča „Pokvareni čovek“, koju je napisao Charles Beaumont, a koja se bavi distopijskom budućnošću i promenjenim odnosima između homoseksualnosti i heteroseksualnosti. Uredništvo magazina Esquire je odbilo da je objavi kao previše kontroverznu, te je Playboy to rado učinio. U nastavku vam nudimo priču koja je još pre 62 godine počela da menja svet.
Fantoj 01 S

Seksizam se kalio kroz historiju

Mizogini i seksistički diskurs unutar gej zajednice

Komentari i dramatične reakcije, zgražanje i gađenje, i sve to na mapi ženske anatomije, isto nije nepoznat gest unutar zajednice. Ovdje bi se opet mogla razlikovati dva pravca objektivizacije gdje se jedan svakako odnosi na jednu izraženu potrebu gej muškaraca da komentarišu vanjski izgled žena, da kritikuju, nameću standarde i kreiraju neke društveno-tjelesne prihvatljive mjere i oblike. Ovisno od položaja moći, nekome je modna industrija kanal za postavljanje standarda, a neko ko nema toliki utjecaj ugnjetava na nešto nižem nivou, ali ne i manje bitnom!
Gagal 04 S

Krivica i internalizovanje opresije

Svet voli heteroseksualne ljubavnike

Kao i crnci, homoseksualci pate od stereotipa koje su prihvatili. Govorite ljudima dovoljno dugo da su manje vredni, i oni će u to poverovati. Većina nas su „pederčine" jer mi verujemo da smo u velikoj meri onakvi kakvima nas društvo konstantno obeležava; kao primer pokazujemo osobine koje opravdavaju našu stigmu. Postoji veliki broj neurotičnih, nesrećnih, kompulzivno promiskuitetnih homoseksualaca, prema kojima se neko može odnositi kao prema „patološkim slučajevima". Njihova je patologija, međutim, rezultat društvenih pritisaka i načina kako su oni te pritiske internalizovali, a ne rezultat homoseksualnosti kao takve. Ako su ljudi dovedeni do toga da osećaju krivicu u vezi sa bitnim delom njihovog identiteta, oni će, po svemu sudeći, osetiti velike psihološke pritiske.
Agayo 02 S

Usvajanje negativnih stavova o homoseksualnosti

Odrastanja u heteronormativnom okruženju

Kako gotovo svaka LGBT osoba tokom ranog razvojnog perioda usvaja negativne stavove o homoseksualnosti, izgradnja zdravog identiteta i samopoštovanja će zavisiti od toga kako sa tim odluči da se nosi. Neke osobe, kod kojih ona ostane neosvešćena, ceo život će nastaviti da žive mrzeći sebe i druge LGBT osobe, svaljujući sav teret odgovornosti i krivice za nasilje koje trpe na njih/sebe same. Čak i površan pregled oglasa na sajtovima za upoznavanje će otkriti veliku količinu sadržaja prepunih mržnje, stigmatizacije i optužbi usmerenih na druge LGBT osobe. Ovo se može razumeti kao vid odbrambenog mehanizma „ako pljujem druge – nisam kao oni“. Vređajući ostale, koji su „feminizirani“, „promiskuitetni“, „na sceni“, „bolesni“ i pripisujući im sve one najgore stereotipe koje većinsko heteronormativističko društvo ima o LGBT zajednici, osoba uverava sebe da ona sama nije takva („loša“), nalazeći time opravdanje za sopstveno bivstvovanje.