Tekstovi sa tagom: fotogalerija

Terass 01 S

Lipanjska gibanja u Beogradu

Vračarske Julije

Tradicionalna podela Vračara ovaj komad zemlje deli na Cvetni trg, Englezovac, Savinac, Neimar, Čuburu, Krunski venac, Kalenić, Crveni krst, Istočni Vračar i Pašino brdo. Bilo da oduvek živite u ovom kraju, ili ste došli iz daleka, uvek mu se vraćate. Ljudska priroda je nešto složenija od starosedelačkog prava na ulicu i kraj, pa želja za pokretom i boljitkom, koja iz te prirode proizilazi, učinila je da ovaj deo grada evoluira u odnosu na staro i novo, lepo i ružno, bogato i siromašno. Stanar ne miruje u prostoru, pa se granica između čoveka i građevine često izgubi rađajući svežeg urbanog mutanta. Nastavili smo da šetamo gradom koji volite, a šta smo pronašli u ovoj administrativnoj celini videćete na fotografijama Marije Đoković.
Bjut1

Natalie Krim: Las fantasías sexuales

Izlomljena linija tela

Probudila si se i preobrazila/ svakodnevni ljudski rečnik/ i govor se napunio/ zvonkom snagom/ a reč “Ti” –/ dobila novi smisao/ i značila: Care/ na svetu se sve promenilo/ čak i obične stvari:/ lavor,/ bokal –/ dok je između nas/ kao na straži stajala/ slojevita i tvrda voda. (Arsenije Tarkovski, iz filma “Ogledalo”)
Sebas1

Sveci su izašli iz ormara

Jevanđelje po Sebastijanu

Prikaz svetog Sebastijana bila je česta renesansna tema. Krhki androgini mladić, dvosmislene konstitucije, naslednik je grčkog modela lepote. On oscilira između energičnosti i tromosti. Obe komponente posmatračima su bile, i jesu, privlačne i seksualno provokativne. Strele koje se zarivaju u njegovo telo, dok on i u toj patnji zadržava svoju pozu dostojanstva, sklad i setu, koja je istovremeno i erotična, jesu falusoidne strele Erosa, ubodi prodornog oka koje ne ume i ne može pred lepotom da kontroliše pogled. Androgini mladić istovremena je sinteza muške i ženske lepote. Sveti Sebastijan vezuje se za hrišćansku tradiciju, ali i pre nje, naročito u grčkoj mitologiji bilo je androginih, samodovoljnih i narcisoidnih junaka koji su svojom lepotom doprinosili uništenju i sebe i drugih. Takvi su Narcis, Endimion, Ganimed, Apolon. U kasnijoj renesansnoj umetnosti čak i muževni i ratoborni bog Mars, ili pak Merkur, predstavljeni su kao androgine i seksualno dvosmislene figure. Tomas Man je u delu Smrt u Veneciji pisao: ”[…] lik svetog Sebastijana najlepši je simbol, ako ne umetnosti uopšte, a ono bar one umetnosti o kojoj sada govorimo. Ko je pogledao u ovaj ispričani svet, video je: elegantno vladanje sobom, koje do poslednjeg časka skriva pred očima sveta unutarnju podrivenost, biološko opadanje; žutu ružnoću, čulno uskraćenu, koja je sposobna da svoju dimljivu žar raspali do čistog plamena, čak da se uzvine do vladarstva u carstvu lepote; bledu nemoć, koja iz žarnih dubina duha siše snagu dovoljnu da njome ceo jedan obestan narod baci pred noge krsta, pred svoje noge; ljubazno držanje u praznoj i strogoj službi formi; lažni, opasni život, čežnju i veštinu rođenoga varalice koja brzo iznurava: ko je posmatrao ovu sudbinu, i još kolike slične, mogao je posumnjati da li uopšte i postoji drugo herojstvo sem herojstva slabosti. A u svakom slučaju, koje bi herojstvo bilo savremenije od ovoga? Gustav Ašenbah bio je pesnik svih onih koji rade na ivici malaksalosti, svih preopterećenih, već iznurenih koji se još pravo drže, svih tih moralista izvršenog dela, koji, nežnog rasta i krhkih sredstava, zanosom volje i mudrim rukovanjem ipak uspevaju da bar za neko vreme deluju utiskom veličine.”
Zajecaro 01 S

Srbija na istoku

Zaječarski noir

Zahvaljujući fotografu Mikici Andrejiću, stigli smo na istok Srbije, tamo gde spavaju Bor, Majdanpek i čuveni Knjaževac. Mikica nije član nijednog foto kluba, ali je prijatelj mnogih; iza sebe ima jednu samostalnu i nekoliko grupnih izložbi. Nekoliko njegovih fotografija našlo je mesto u časopisu ReFoto, kao i na omotima nekolicine knjiga i muzičkih izdanja. Sam priznaje da mu je Zaječar kao tema “uvek bio tu negde”, ali od prošle godine počinje da kroz fotografiju gradi svoje viđenje svog rodnog grada. Neki u našoj redakciji osetili su u zaječarskim slikama atmosferu koja vuče na skandinavski noir ugođaj, što možda, ko zna, nije daleko od istine…
Zamk 01 S

Duh prošlosti i stara Škotska

Domaća krava u napuštenom zamku

Putovanje kroz Škotsku uvek je pokušaj da se pomiri priroda i istorija. Škoti su vrlo ponosni na svoju državu i rado pričaju o njenoj burnoj prošlosti . Danas je ova zemlja deo Velike Britanije, ali ima svoj parlament. Lepa i uglavnom divlja priroda, brojni zamkovi i stari gradovi potpuno opčine svakog došljaka. S jedne strane crveni Glazgov, pa sivi Aberdin ili veličanstveni Edinburg, sa karakterističnom arhitekturom, mnoštvom starih kuća, palata i crkava, a s druge, divlje obale i ostrva gde vetar stalno duva. Ove razglednice iz Škotske s kraja XIX veka odlično će poslužiti da se uporedi prošla i novija Škotska beležena modernim tehnikama za fotografisanje.
Cilea1

Čileanski prizori iz pustinje Atakama

Napuštena radnička naselja imaju oči

Nikola Nikodijević je fotograf iz Kragujevca, a kako sam kaže " u srcu je Despotovčanin, po struci arhitekta , a po prirodi avanturista". Upravo ga je taj avanturistički duh prošetao svetom, te doveo do Čilea i prizora na kojima bi mu svaki pristojni obožavalac horora pozavideo. Centralni motiv ovog foto-eseja je svakako Humberston, napušteno radničko naselje u pustinji Atakama. Ova lokacija ušla je u UNESCO-v popis mesta svetske baštine u Americi, a tu je dospela zbog lošeg stanja građevina usled četrdesetogodišnjeg nemara i putnika nenamernika koji su raspadanje ubrzali nadajući se da će pronaći bilo šta vredno pljačkanja.
Gradd 01 S

To je sad tvoj Beograd

Putevima donjeg Dorćola

Ko gradi grad? U duhovnom, ne arhitektonskom, smislu grad je sve, više od onoga što bismo voleli da priznamo sebi i ostalim turistima. Građani prljaju grad, preskaču ograde, sede na pragovima, i baš tako čuvaju ono što taj grad jeste: nesavršeni, nefiltrirani skup građevina i ljudi. A šta se dogodi kad hodate kroz grad i govorite ljudima da su lepi saznajte uz pomoć sjajnih fotografija naše Marije Đoković.
Eroz1

Édouard Henri Avril : De Figuris Veneris

Priručnik za klasičnu erotiku

Édouard-Henri Avril (21 May 1849 – 28 July 1928) bio je francuski slikar i komercijalni umetnik. Pod pseudonimom Paul Avril radio je smele erotske ilustracije. Pseudonim je prvi put upotrebio da bi ilustrovao roman "Fortunio" Théophila Gautiera. Ubrzo se proslavio, tako da je dobijao pozive da radi ilustracije kako za dela poznatih autora, tako i za underground petparačku erotsku književnost. Tako ilustrovana dela prodavana su u ograničenom broju, a kupovana obično od strane kolekcionara.
Stuli1

Mio Vesović : Osamdesete, bolja prošlost

Zagrebački, filigranski pločnici

Jedan od najboljih zagrebačkih fotografa, Milisav Mio Vesović, dokumentirao je političku i novovalnu scenu svojim fascinantnim fotografijama u “Poletu” i “Studentskom listu”. Tako je nastao serijal “Osamdesete” u kojem ćete vidjeti druga Tita u limuzini, pankere, Lepu Brenu, pionire, svečanost za Dan mladosti… Vesovićeve fotografije preuzimamo sa sajta Radio Gornji Grad, sa dozvolom glavnog urednika Marijana Grakalića koji je Lukoviću poručio “možeš bez frke da preneseš samo napiši da je s rgg da oni znaju. To će im bit fora”. Hvala Vesoviću! Hvala Grakaliću!
Kinass 01 S

Alen Đozgić: Prizori iz Meishana

Turistički vodič za ljubitelje magle

Ako u Kinu putujete tokom leta, važno je da znate da su hladniji delovi zemlje oni sa većom nadmorskom visinom, poput planina u provinciji Sichuan. Ako, pak, ne putujete u Kinu, slobodno možete da uživate u fotografijama Alena Đozgića, ovog puta uz tek nekoliko komada mesa, koji se XXZ redakciji javio upravo iz ove provincije, iz mesta Meishan. On je do sada imao 18 samostalnih izložbi, poslednja je bila u Berlinu. Objavljivao je fotografije u "National Geographic Srbija”, “ReFoto”, “Professional Photographer Magazinu", te u mnogim drugim časopisima i na portalima.

Avishek Das, prijatelj iz daleka

Sve boje Indije

Posle kratke prepiske s poznatim indijskim majstorom fotografije, Avishek Das ustupio nam je eksluzivnu fotogaleriju koja vam opisuje svakodnevicu jedne od najmnogoljudnijih zemalja sveta. Vlasnik impresivne biografije i dobitnik mnogih nagrada (pogledajte engleski tekst), naš prijatelj iz daleka, Avishek Das, gostovaće na ovim stranicama još koji put, ovo je samo početak uživanja. +++ Avishek Das is an Indian born photographer. Over the past six years he has been actively associated with this field of photography. He is the Chairman of Creative Art Solution - A Registered Photography Club of India under Federation of Indian Photography & Liason Officer of Master of Light Photographic Association for Asia & India.His photographs and writings have already been published in different Websites & Photo competition in national & International level (Italy,France , Argentina, Serbia, Romania, Wales, Greece, Canada, China , Bosnia, Malaysia, Bulgaria, Bosnia, Macedonia, Turkey, UK, Bangladesh, Slovakia, UAE, Indonesia ); National Geographic India & US Edition, 1X .com, Vogue, Dodho Magazine, Asian Photography, Better Photography... He bagged more than 160 Awards (National & International) including Bronze,Silver & Gold Medal from Royal Photographic Society, Photographic Society of America, International Association of Art Photographers, United Photographers International, Fédération Internationale de l'Art Photographique for his Photographic works.
Nargilla 01 S

Fotogalerija: U oblaku dima

Kandahar, nargilhana u Beogradu

Kolege sa portala Karike.ba obradile su temu nargila groznice koja je zavladala Sarajevom, a sve se više širi i po drugim gradovima bivše nam zajedničke države. Uživanje u aromatičnom duvanu nije zaobišlo ni Beograd, o čemu svedoče fotografije Marije Đoković iz nargila bara Kandahar (Strahinića Bana 48). Posetioci ovog bara za inhaliranje nikotinom imaju samo reči hvale: “Prijatan ambijent, ljubazno osoblje, korektne cene”, “Autentičan enterijer, jedinstven miris šiše kojim odiše ovo mesto i veoma ljubazno osoblje”, “Izuzetna ljubaznost devojaka koje rade u Kandaharu” – samo su neki od utisaka stalnih posetilaca. Udahnite duboko i zaronite u atmosferu beogradske nargilhane
Ruandd 01 S

Amanda Harman: School Portrait Rwanda

Školsko gradivo - da se genocid više nikad ne ponovi

Naša draga prijateljica iz Londona, Amanda Harman, fotoreporter, boravila je u Ruandi, zemlji koje se mnogi sećaju po nezapamćenom genocidu. Za XXZ evo njenog teksta o boravku u ovoj afričkoj državi: “Pre 23 godine u Ruandi se desio jedan od najstravičnijih zločina etničkog čišćenja: tokom 100 dana, žitelji Hutu plemena masakrirali su 800.000 pripadnika manjinske zajednice Tutsi, ali i svoje umerene saplemenike iz redova Hutu. Nakon genocida, došlo je do potpunog obrta; vlast danas promoviše politiku pomirenja i insistira na zajedničkom nacionalnom identitetu, nasuprot kolonijalnom periodu kad je fokus bio na etničkim razlikama kako bi se kontrolisalo stanovništvo. Danas, mladi ispod 20 godina čine polovinu populacije u Ruandi; oni nisu ni Tutsi ni Hutu, već građani Ruande. Obrazovanje se zasniva na vrednostima mira, integracije i državljanstva, što je integralni deo školskih lekcija. Tokom boravka u Ruandi sa fondacijom Friends of Rwandan Rugby, odlučila sam se za lični projekat; da napravim portrete dece koju srećem, i da slikam škole i predele koje posećujem. Ovim projektom želim da napravim rad koji pokazuje budućnost Ruande kroz ove mlade ljude, nove građane Ruande, kao i da zabeležim infrastrukturu mnogih škola i drugih institucija izgrađenih nakon genocida 1994”. +++ School Portrait Rwanda Twenty three years ago in Rwanda one of the most ferocious acts of modern ethnic cleansing took place: in 100 days the Hutu population slaughtered around 800,000 of the Tutsi minority and moderate Hutu. The aftermath of the genocide is a complete restart; the government promotes a policy of reconciliation and nurtures a shared national identity, in contrast to the colonial period when a focus on ethnic difference was encouraged to control the population. Today half the population of Rwanda are under 20 years old; they are neither Tutsi nor Hutu but simply Rwandan citizens. Education promotes the values of peace, integration and citizenship which are part of the school curriculum. Travelling to Rwanda with the charity Friends of Rwandan Rugby, I undertook a personal project; making portraits of the children that I met and photographing the school buildings and environments we visited. In this project I am interested in making work that looks forward to Rwanda’s future as embodied in these young people, Rwanda’s new citizens, and in picturing the state schooling infrastructure and other agencies that have been set up since the genocide of 1994. *Amanda Harman is currently an Associate Lecturer in Photography at the University of the West of England.
Mejso1

Hajdu Tamás, Rumunija

O životinjama i drugim ljudima

Redakcija XXZ ima čast da predstavi našeg foto-prijatelja iz Rumunije. Hajdu Tamás rođen je u mestu koje se zove Simleu Silvaniei, 1976. Po profesiji je veterinar, ali i poznati fotograf koji živi u gradu Baia Mare. Tamás je imao mnogo samostalnih izložbi i dobitnik je velikih međunarodnih nagrada. Poznati foto-magazini već godinama redovno objavljuju njegove sjajne radove. Specijalno za naš magazin odabrao je i poslao fascinantnu seriju fotografija.
Pavll 01 S

Na licu mesta: Tajland i Filipini

To Asia With Love

Još jedno novo ime među fotoreporterima - Pavle Pavlović: “Rođen sam u Beogradu 1992, gde sam završio osnovnu i srednju školu. Godine 2015. završavam Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu. Baveći se filmom i fotografijom imao sam prilike da posetim mesta koja možda u suprotnom ne bih. Ova galerija nastala je tokom prošle i ove godine za vreme boravka na Tajlandu i Filipinima, gde je najveći utisak na mene ostavio običan život i svakodnevica tih naroda”.