Tekstovi sa tagom: fotogalerija

Stalj 02 S

Sebastian Hopp, foto reportaža iz Gruzije

Crvena nostalgija

Punih 64 godine prošlo je od Staljinove smrti: sovjetski diktator i jedan od najkrvavijih tirana XX veka umro je 1953. u Moskvi, gotovo 2.000 kilometara od mesta Gori, u Gruziji, gde je Josif Visarionovič rođen. Od trenutka nezavisnosti 1991, Gruzija ponovo gradi svoj identitet koji je Staljin onemogućavao. Uvedene su i kazne za korišćenje sovjetskih simbola, po uzoru na baltičke zemlje i Ukrajinu. U isto vreme, Gori je takođe domaćin najvećeg muzeja posvećenog Staljinu, uz podršku lokalnog stanovništva koje iskreno veruje da je Staljin jedan od najvećih lidera ne samo Gruzije, već svetske istorije. Nemački fotograf Sebastian Hopp boravio je na licu mesta u Gruziji gde se uverio da postoje ljudi koji fanatično vole Staljina; o tome govori i ova fotogalerija koju nam je autor ekskluzivno ustupio. Hopp je inače rođen u Nemačkoj 1989; mada je ima diplomu stolara, krenuo je na studije fotografije na Univerzitertu za primenjene nauke i umetnosti u Dortmundu. Prošle godine započeo je Masters studije. Kako sam kaže, mogućnost da fotografiše ljude daje mu priliku da “razume šta se dešava u svetu”. Njegove radove možete pratiti preko sajta
Moscowa 01 S

Ana Melentijević, ruska hronika

Moskva - Između tame i svetla

Ana Melentijević po drugi je put gost naše XXZ galerije; nakon potresnog foto-serijala o izbeglicama („U mraku beznađa“), ovog puta nam autorka predstavlja Moskvu u crno-belim tonovima, daleko od blještavila i prestoničkog kiča. Ana ima 22 godine i student je završne godine na Fakultetu Dramskih Umetnosti u Beogradu, smer kamera. Rođena je i odrasla u Užicu gde je završila osnovnu i srednju školu.Tokom studiranja radila je na mnogim projektima, što joji je, pored učenja na fakultetu, omogućilo da se još više usavršava i napreduje. Učestvovala je u radu na više studentskih filmova (igranih i dokumentarnih) koji su ove godine bili na „64. Festivalu dokumentarnog i kratkometražnog filma“ u Beogradu.
Erotti 01 S

Mario Sorrenti za V Magazine

Svaki trenutak naših susreta

Ona stoji na mojim očnim kapcima/ I njene kose zamršene su u mojima/ Njeno telo ima oblik mojih ruku/ Ona je boje mojih očiju/ Ona se utapa u moju senku/ Kao kamen u nebo/ Ona ima uvek otvorene oči/ I ne dopušta mi da spavam/ Njeni snovi pri punoj svetlosti/ Mogu sunce da ispare/ Zbog njih se smejem plačem i smejem/ Govorim a ništa ne kazujem (Pol Elijar, Zaljubljena)
Slikk1

Roberto Pavić, svijet u kadrovima

Dramatični pejsaži

Dragi gost XXZ portala, Roberto Pavić, rođen je 1979. godine u Zagrebu, a fotografijom se bavi od 2009. godine. Kombinirajući dvije stvari koje voli - putovanja i fotografiju - počeo je prikazivati mjesta koja je posjetio na sebi svojstven način. Njegov stil karakteriziraju izrazito dramatične pejzažne fotografije. Dobitnik je velikog broja nagrada, u svijetu i u Hrvatskoj, na različitim natječajima i salonima. Kao najznačajniju nagradu ističe pobjedu na natječaju Fotografija godine BIH 2011, u kategoriji Kreativna fotografija. Izlagao je na preko 50 skupnih izložbi u svijetu, a serija fotografija pod nazivom „Gradovi na vodi“ bila mu je prva samostalna međunarodna izložba. Radovi su mu do sada objavljivani u raznim fotografskim časopisima u svijetu, a u svibnju 2013. godine njegova fotografija Istrian Fantasy II, koja je dio njegove izložbe „Gradovi na vodi“, izašla je na naslovnoj stranici britanskog Digital Photoa, jednog od najprodavanijih fotografskih časopisa na svijetu. Isto tako radovi su mu objavljeni u nekima od najpoznatijih fotografskih časopisa na svijetu kao što su na primjer Digital Camera (UK), Practical Photography (UK), Amateur Photographer (UK), a francuski Photographie objavio je na naslovnici časopisa portret njegovog sina. Dobio je cijeli niz internacionalnih nagrada i priznanja. Osim pejzažnom fotografijom vrlo je uspješan kao koncertni fotograf te su mnogi svjetski poznati bandovi objavljivali njegove radove. Pavićeve fotografije se mogu vidjeti na na ovom i ovom mjestu.
Mitologa1

Marko Stamatović, primenjena fantastika

Slovenska mitologija

U bogatoj karijeri Marka Stamatovića, rođenog Kragujevčanina, među značajnijim nagradama su one za najbolju fotografiju Windows 7 sistema kompanije Microsoft, kao i priznanje Ujedinjenih nacija i Alijanse Civilizacija za najbolju fotografiju tokom 2011. godine. Stamatović je, inače, objavljivao radove u mnogim publikacijama i časopisima kao što su Politika, REFOTO, Novi Magazin, Svetlost, CityWalker, Digital, Digital camera, Danas, Blic, National Geographic Srbija, Smithsonian Magazine . Autor je 20 samostalnih izložbi. Nedavno je nekoliko svetskih magazina donelo velike priče o novom Stamatovićevom poduhvatu, setu o slovenskoj mitologiji. Za XXZ magazin, autor objašnjava: “Slovenska mitologija se sama po sebi nametnula zbog svih tih fenomenalnih priča i likova koji nisu iz nekog razloga bili obrađivani od strane drugih fotografa. Ovim setovima hoćemo da se vratimo dobroj, staroj izvornoj fotografiji na taj način što pokušavamo da izvučemo sve iz kamere, tj sirovog snimka, dok se Photoshop tu pojavljuje samo u tragovima. Setovi o Mitologiji su snimani po celoj Srbiji, po Kopaoniku, Bešnjaji, Staroj planini i svuda gde možemo da nađemo lepo i bajkovito mesto koje će dati tu posebnu atmosferu koje zahtevaju ovakve fotografije...”.
Stassa 01 S

Radovi Staše Bukumirović

Kraj detinjstva

Naša najnovija gošća u Fotogaleriji je Staša Bukumirović, rođena u Pančevu 1989. Završila je Fakultet dramskih umetnosti na odseku za kameru u Beogradu. Izlagala je na više samostalnih i zajedničkih izložbi. Njene fotografije najčešće se bave osetljivim periodom prelaska iz detinjstva u svet odraslih. Emocionalnost i ranjivost – ključni su pojmovi za ovaj serijal čija poruka nikog ne ostavlja ravnodušnim…
Lolla 01 S

Fotografije uz knjigu

Bolja prošlost u slikama

Kad ovih dana budemo počeli da feljtonizujemo knjigu „Bolja prošlost: Prizori iz muzičkog života Jugoslavije 1940-1989“ autora Petra Lukovića, naglasak neće biti samo na tekstu, već i na autentičnim, dokumentarnim fotografijama koje prate poluvekovnu priču o domaćoj estradi. Kako će sve to izgledati, vidi se i na ovim fotografijama koje su integralni deo te „bolje prošlosti“, tek kao podsetnik da su neke stvari, uprkos svemu, nezaboravne...
Savamala 01 S

Živeti pored reke

Savamala, novi centar Beograda

Od samog početka, Savamala je bila zamišljena kao centar Beograda , ali to nikada nije postala. Ideja o “centru grada” napuštena je nakon 1945. godine, zbog čega je Karađorđeva ulica postala tranzit za “teški” saobraćaj, a nekada lepe fasade okolnih zgrada su propale. Za većinu današnjih Beograđana, Savamala je “onaj deo oko Karađorđeve ulice”. Međutim, to je mnogo širi deo grada koji se prostire od Varoš kapije, a obuhvata ulice Karađorđevu, Nemanjinu, Kneza Miloša, Kraljice Natalije, Balkansku i Prizrensku do kafane „Zlatno burence“, zatim Kosmajsku i Pop Lukinu ulicu. Taj godinama najzapušteniji deo Beograda, polako postaje pribežište umetnika, dizajnera, a tu se poslednjih godina otvaraju kafane, kafići, galerije, izložbeni prostori, fensi prodavnice, restorani i mnogobrojni klubovi; sve ono najbolje što se smatra pod terminom “beogradski nightlife” nalazi se upravo u ovoj četvrti koja koloritom i opuštenom atmosferom može da podseti na rani period njujorškog kvarta Greenwich Village. Zahvaljujući projektu “Beograd na vodi”, omogućeno je da se Savamala razmahne i u kreativnom smislu; ovaj nekada zapušteni i najprljaviji deo grada, oslobođen deponija i đubrišta, danas je glavno stecište turističke ponude glavnog grada, in-mesto za turiste koji vikende provode u kvartu pored Save, tik ispod Brankovog mosta. Budući da se igrom slučaja redakcija našeg portala nalazi u centru Savamale, bilo je logično da jednu fotogaleriju posvetimo novoomiljenom komšiluku. Zahvaljujući Mariji Đoković i vi možete da zavirite u sve tajne Savamale…

Ruski uskršnji vojno-crkveni kamp za decu

Sa molitvom i oružjem

Pod pokroviteljstvom ruske vlade, a u okviru državnog programa “Patriotsko obrazovanje građana Ruske Federacije od 2016. do 2020. godine”, opet se diljem Putinlenda organizuju crkveno-vojni kampovi za (nepunoletne) mlade, što praktično znači da se deca uče tehnikama ratovanja s hladnim i vatrenim oružjem, uz obavezne molitve i crkvene obrede. Slučaj je hteo da su ove fotografije snimljene tokom rada “Uskršnje-vojno-patriotsko-međunarodnog kampa mladih”, sredinom aprila, a u čast 75. godišnjice bitke za Staljingrad. Među učesnicima, naravno, bilo je dece ratnih veterana iz Srbije, koja su tu stigla zahvaljujući “Udruženju učesnika oružanih sukoba na prostoru bivše Jugoslavije”. Po principu da iver ne pada daleko od klade, deca čiji su očevi učestvovali u svim mogućim ratnim strahotama i ko zna šta radili u obračunima s nepravoslavnim življem – danas su u situaciji da se upoznaju s tehnikama klanja nožem ili bacanjem bombe na neprijatelja. U časovima retkog predaha, decu preuzimaju popovi, kako bi obrazovanje mladih ratnika bilo kompletno. Zanimljivo je da je prevoz za decu organizovao i platio Milan Stamatović, predsednik opštine Čajetina, jedan od kandidata na nedavno okončanim predsedničkim izborima u Srbiji. Udruženje se zahvaljuje Stamatoviću “što je deci omogućio nezaboravne prijatne trenutke koje će pamtiti celi život”. Gledajući ove horror-fotografije, pokušavamo da definišemo termin “prijatno”, ali ne uspevamo. Možda to vama, čitaocima, uspe, ako želite da pogledate još stotinak sličnih fotosa na sajtu ovog vojno-crkvenog kampa, gde na ruskom jeziku možete da pročitate dirljivu priču pod naslovom “Sa molitivom i oružjem”…
Cvetja 01 S

Godišnjica smrti Josipa Broza Tita (1892-1980)

Pred Kućom cveća 37. put

Stotine poštovalaca lika i dela Josipa Broza Tita i ovog su se 4. maja okupili ispred Kuće cveća na Dedinju, kako bi obeležili 37. godišnjicu od smrti nekadašnjeg predsednika SFR Jugoslavije (1953-1980) i lidera KPJ (1937-1980). Fanovima iz svih delova bivše Jugoslavije pridružili su se i kineski turisti; proradila je i mala berza sa knjigama, bedževima, značkama i fotografijama Maršala. Svi su se osećali titovski – moćno, ponosno i pomalo nostalgično. O tome svedoče fotografije našeg urednika Brace Stefanovića.

Luciano Benetton, promoter projekta Imago Mundi

Grandiozna izložba ex-yu umetnika u Sarajevu

Projekt savremene umetnosti Imago Mundi, koji promoviše Luciano Benetton, osnivač Benetton Group, svoju će balkansku premijeru imati u Sarajevu. Izložba “Licem u lice” (Face To Face) biće otvorena od 9. do 28. maja u glavnom gradu Bosne i Hercegovine, sa ukupno 900 eksponata, a učestvovaće 900 umetnika iz svih bivših republika nekadašnje Jugoslavije. Imago Mundi fokusira se na savremenu umetnost širom sveta; za svaku zemlju bira se selektor; njegova je dužnost da izabere najreprezentativnije umetnike, kako nove tako i poznate; potom su svi oni pozvani da svoje viđenje sveta realizuju na platnu dimenzija 10x12 centimetara. Čitam projekat je neprofitan, razvijen na dobrovoljnoj bazi, sa sve više učesnika; do sada je u projektu učestvovalo preko 20.000 umetnika iz čak 120 zemalja. Otvaranje izložbe biće 9. maja, u Sarajevu, na Dan Evrope. Ovo nije slučajno, jer je Sarajevo ključni grad za evropsku i svetsku istoriju, svestan okrutnih i bolnih rana. Ideja jeste da se stvore nove staze, kako bi se kanalisala kreativna energija ovih 900 umetnika, koji su pristali da budu zajedno u ime zajedničkih ideala lepote. Biće održani i okrugli stolovi na kojima će učestvovati umetnici i selektori, sa ciljem da se prevaziđu političke barijere i recentne istorijske podele, imajući u vidu značaj savremene umetnosti.
Zemunn 01 S

Šetnja po Zemunu

Znam za jedan grad, pored je Beograd

Mali urednički dogovor da Marija Đoković polako otkriva glavni grad, započinjemo sa one strane Save, od Zemuna. Pred vama su fotografije poznatih i nepoznatih toponima, od sakrivenih uličica do buvlje pijace spontano smeštene u centru, od parkova do šetališta, od uličnih svirača do rečnih labudova. Ima svega, ništa ne fali!

Eduard Militaru, gost iz Rumunije

Svet na dlanu

Svoj foto-trag u našem XXZ magazinu ostavlja Eduard Militaru iz Bukurešta; ima 22 godine, studira arhitekturu, bavi se ilustracijama i grafičkim dizajnom, a voli da obilazi Evropu. S njegovih putovanja po Engleskoj, Španiji, Italiji i Francuskoj ostali su zabeleženi kadrovi uspomena - od Londona, Pariza, Barselone, preko Bergama, uz Etretat, Saint Malo, Dinard, Rennes i Bibury, pa sve do rodnog Bukurešta. Kaže da kao fotograf želi da “sačuva trenutak”, koji rado deli s drugima.
Zecc 01 S

Saturday In Belgrade

Music Is Not Dead

U Čumićev sokačetu, u samom centru grada, u galeriji Nešović Fine Arts otvorena je izložba rock fotografije Aleksandra Zeca, koja je deo programa Record Store Day i Belgrade Photo Month. Zecove fotografije živo svedoče o atmosferi, emocijama i energiji koja je sastavni deo koncerata, a krupni kadrovi otkrivaju zanimljive detalje izraza muzičara u interakciji sa publikom. U okviru događaja Record store day koji okuplja ljubitelje vinila, u prodavnici Mascom Store, u prodaji su bile EKV grafike Vuka Vidora rađene u ograničenom tiražu od 50 komada u seriji, na grafičkom papiru sa vodenim žigom i visokokvalitetnoj štampi. Istovremeno, predstavljena je i serija skulptura Milorada Stajčića “Space Samurai” koja je inspirisana Davidom Bowiem. Sve je to, naravno, kamerom zabeležila Marija Đoković.
Erotik 01 S

10 provokativnih fotografija

Prizori za erotičan život

Iz limenke tvoje volim/ Gorki čaj da pijem, gospo –/ Da milujem tvog pacova/ Kad mi dopuže do nogu –/ Ili pričam sa žaračem/ Ili psujem karbid-lampu./ To je ordinarna dama,/ Nije ukras tvoga dvora./ Tvoja aljkavost je lepa/ S astronomijom pauka/ Sa stratištem tvog podruma/ Gde slanina mre viseći./ O feudalna moja gospo,/ Slavim tvoje domaćinstvo/ Ja lenstvenik tvoje kose/ Večni vazal tvoga rebra … (Gospođi, Stanislav Grohovjak)