Tekstovi sa tagom: fotogalerija

Odbrana homoseksualne ljubavi (1)

Gej mitovi su ogledalo stare Grčke

Pokušaj da se razume seksualnost pojedinca ili naroda koji je postojao pre, na primer, tri hiljade godina ne prija queer teoretičarima jer oni preziru tradicionalne definicije „homoseksualnog" i „heteroseksualnog" i smatraju da seksualnost postoji u kontinuumu, u kojem, naprosto, neki ljudi preferiraju partnere suprotnog, a neki oba pola, pa koga briga šta je bilo u tamo nekoj staroj Grčkoj. Ipak, ono što se u kontekstu seksualnosti dešavalo u antičkoj Grčkoj donekle ide u prilog pomenutim modernim teorijama. Utvrđeno je da se tamo smatralo kako seks ne služi samo za reprodukciju i produžetak vrste, već i za zabavu. Seksualno zadovoljstvo nije bilo nešto pokvareno ili prljavo. Grčka društvena svest još nije bila okusila bilo šta slično hrišćanstvu, koje telesno i seksualno ne povezuje samo sa brakom, nego i sa sramom, apstinencijom, grehom i kaznom. Motiv golog muškog tela cvetao je u atinskoj kulturi. Gradska raskršća krasili su falusi koji donose sreću i štite od zla. Isticanje tela je podrazumevalo golotinju, ali je to važilo samo za muškarce. Čitava pokućstva bila su oslikana eksplicitnim erotskim prizorima, što ostavlja utisak da seks nije bio privatna stvar, niti nešto čega se treba sramiti. Dok je muž sa svojim prijateljima uživao u seksu i alkoholu, žena bi u svojim sobama živela svoj deo života. Odnosi nisu bili politizovani, a ljubav muškarca prema ženi nije se doživljavala drugačije od one prema mladiću. U grčkom jeziku nisu postojali različiti termini za “homoseksualnost I “heteroseksualnost,” pa pitanje seksualnog identiteta nije bilo naročito važno.

Mitrovica bez barikade

Rušenje betonskog monstruma

Nakon sporazuma predstavnika opštine Severna Mitrovica i kosovske Vlade, a uz posredovanje predstavnika međunarodnih institucija na Kosovu, potpisan je dogovor o uklanjanju zida kod mosta na Ibru. Ovo betonsko čudovište i ruglo grada, ali i simbol nacionalističke potrebe za izolacijom, srušeno je uz pomoć dva bagera za manje od sat vremena. Time se otvara mogućnost za smanjenje tenzija na severu Kosova, poruka je zajedničkog saopštenja po postizanju sporazuma, u kojem se dodaje da bi se sada trebala olakšati sloboda kretanja i stvoriti ambijent koji će koristiti svim građanima Mitrovice.

Jolanda Korać: Čekajući noć

Suton u Beogradu

Postoji teza da se u Srbiji brzo smrkava, mnogi su se tokom gore prošlosti u to lično uverili. Ali, serijal Jolande Korać o beogradskom sutonu – priča neku drugu priču; možda glavni grad Srbije nema more, peščane plaže ili palme za sunset, ali ima dve reke, nebo i šašave krovove na kojima još uvek vise tv antene. I, negde pred noć, Beograd se pojavljuje u najlepšoj odori svetla i senki.

Oblikovanje života

Finska: Dizajn, mera nacionalnog identiteta

U godini u kojoj Finska slavi vek nezavisnosti, podsećanje na trijumf njihovog dizajna, kao jednog od najprepozatljivijih umetničkih simbola u svetu, čini se uvek aktuelnim. Nedavno je u Beogradu, ovdašnje srpsko-finsko društvo Seurabeograd, u okviru svojih mnogobrojnih druženja, organizovalo upoznavanje s istorijom finskog dizajna; fotografije koje su pred vama deo su pomenutog projekta i još dokaz da su elegancija i lepota zaštitni znak svakodnevnog života...

David Galjaard: Albanski bunkeri

Betonska simfonija

Holandski fotograf David Galjaard godinama je u Albaniji slikao bunkere, fasciniran vojnim utvrđenjima koja je diktator Enver Hoxha sejao po celoj zemlji; ni danas se ne zna tačno koliko je sagrađeno bunkera, 700.000 je donja cifra, a veruje se da ih ima i celi milion. Deo ovih spektakularnih fotografija David Galjaard je spakovao u knjigu „Concrento“ koju je objavio 2012, a čiji je prvi tiraž rasoprodat.

Muzički album: Festival Opatija 1965.

Dani kad su drugovi bili gospoda

Festival mimoze u Beogradu

Flower Power

Usred beogradske Knez Mihailove iznenada su se pojavile mažoretkinje, svirači i igrači iz Herceg Novog, sve u čast legendarno žute mimoze. Slučaj je hteo da se na licu mesta zatekao naš Braca Stefanović koji je hladnokrvno sve zabeležio kamerom; bolje mažoretkinje, odahnusmo, nego samostalni umetnici koji po celi dan ubijaju amaterskom pesmom i gitarom...

Braca Stefanović: Summer In Montenegro

More, pesak, kamen

Opskurna činjenica da deo bolesnih Srba čak i danas ne priznaje referendum o nezavisnosti Crne Gore iz 2006. godine, ne poništava činjenicu da je upravo Montenegro jedna od najpopularnijih turističkih destinacija upravo iz – Srbije. Zna se i zašto: ono što lepotom nudi Crna Gora, malo ko ima. Ko ne veruje ili neće da veruje, neka pažljivo pogleda slike našeg foto-urednika Brace Stefanovića; kako odoleti moru, pesku, kamenu, prirodi, hrani? Ne vredi se braniti, Crna Gora jeste neodoljiva.

Frank Herfort: Arhitektura nakon SSSR

Zastrašujuće pompezno

Lutajući prostorima nekadašnjeg Sovjetskog Saveza, nemački fotograf Frank Herfort, stalni saradnik XXZ magazina, napravio je serijal pod nazivom „Imperial Pomp Of The East“, u kojem se nalaze fotografije iz Rusije, Kazahstana, Turkmenistana, Čečenije... Postsocijalistička potreba da se napravi nešto pompezno, tobož veličanstveno, što luđe i što dramatičnije, negde na granicama ružnih science-fiction maštarija – ostvarila se u novosagrađenim objektima širom umrlog SSSR. Budućnost užasa je već stigla.

Izložba Srđana Veljovića

Devedesete godine pod Miloševićem

Autor izložbe o devedesetim godinama, fotograf Srđan Veljović (s kojim smo uradili interview), u katalogu piše: „ Serija fotografija „Devedesete“ pokriva period od 1987. do 2000. godine, tačnije, vreme vladavine Slobodana Miloševića. Sve to vreme sam fotografisao, prilično učestalo. Posmatrajući ih iz perspektive 2017. godine, čini mi se da te fotografije spram tadašnje stvarnosti imaju manje dokumentaran, svedočeći odnos. Njima se više dokumentuje želja i napor za uspostavljanjem prostora normalnosti i slobode. To se moglo postići samo malim aktima subverzije, simboličkim činovima koji imaju sporedni, poprečni položaj spram prećutanog, nikad ispričanog narativa 1990-tih“. +++ The series of photographs The 90's covers the period from 1987. to 2000. i.e., the period of the rule of Slobodan Milošević. All the time I took photographs quite frequently. Looking at them from perspective of 2017, it seems to me that these document photograph and testify about the reality of thet period less then about the desire and effort to establish a space of normality and freedom. This could be achieved only through small acts of subversuion, small acts that have a secondary, transverse position against the whithheld, never told narrative of The 90s.

Karaševo, nepoznata Rumunija

Pet hiljada tajanstvenih ljudi

Fotografije Marije Đoković povod su za malu priču etnologa Dalibora Mergela o uglavnom nepoznatim naseljenicima Karaševa. “Karaševci ili Krašovani zajednički je naziv za stanovništvo slovenskog porekla koje nastanjuje sela u okolini Karaševa na jugozapadu Rumunije u okrugu Karaš-Severin. Karaševci, kojih ima oko pet hiljada, pored Opštine Karaševo kojoj pored istoimenog mesta pripadaju naselja Jabalče i Nermiđ, žive i u obližnjoj Opštini Lupak i naseljima Klokotič, Lupak, Vodnik i Ravnik. Dominantna religija Karaševaca je katoličanstvo, a govore torlačkim narečjem. Pitanja porekla i govora ovog stanovništva izazivaju veliki interes istraživača iz oblasti društveno-humanističkih nauka. Karaševci se danas uglavnom deklarišu kao Hrvati, mada je njihov odnos prema etničkoj i nacionalnoj identifikaciji krajnje ambivalentan. Imajući u vidu da je prema pojedinim istorijskim podacima doseljavanje u karaševski kraj počelo još u 14. veku, pre stvaranja savremenih nacija, te da su talasi naseljenika pristizali u različitim razdobljima iz raznih krajeva, nepouzdano je i neozbiljno davati definitivni sud o njihovom etničkom poreklu. Karaševci su se ranije najviše bavili stočarstvom, i to uglavnom ovčarstvom, zatim voćarstvom i različitim vrstama zanata. Zaposlenje su neki od njih nalazili u okolnim rudnicima, a posle Drugog svetskog rata počeli su da rade i u fabrikama i železarama u obližnjoj Rešici. Devedesetih su mnogi bili na privremenom radu u Hrvatskoj, dok je danas veliki broj Karaševaca u Nemačkoj i Austriji gde zarađuju za život. Mladih je tako sve manje, brojna domaćinstva su jednočlana ili staračka, a porodice se na okupu u svom zavičaju mogu naći samo tokom godišnjih odmora, raspusta ili velikih praznika”.

Matija Koković: Svedok istorije

Godine s Titom

Jedan od najpoznatijih i najboljih fotoreportera pokojne SFRJ, Matija Koković, iz svoje prebogate arhive iskopao je za XXZ magazin seriju fotografija na kojima je glavni junak, naravno, Josip Broz Tito. Vidimo Predsednika sa svetskim liderima; vidimo ga na Kosovu; vidimo ga usred Beograda; vidimo ga sa suprugom Jovankom. Kao nekad: Tito svuda oko nas.

Armand Habazaj: Tirana, običan dan

Naši prijatelji su naše bogatstvo

Jutro u jednom parku u Tirani liči na sva jutra po parkovima Balkana; ljudi pokušavaju da nađu ono malo smirenja, da sednu, potrče, neki uporniji nešto vežbaju, sve u trenucima kad valja uhvatiti snagu da se izdrži tzv. život. I lepo je što zahvaljujući Armandu Habazaju, našem photo-editoru iz drage nam Albanije možemo da vidimo da svi slično ili istovetno živimo. Naši susedi su naše bogatstvo.

Lenka Sam: Bosanske magle

Crno-bijeli Bihać

Nije država svetinja, makar se Bosnom zvala ta koja je sakralna i jedina; ljudi su ti koji državi daju smisao. Tako nam je od Lenke Sam stigao Bihać u crno-bijelom paketu ljepote, očaja, depresije, nade i vjere u sutra; dođe ti da se rasplačeš i nasmeješ i poletiš u Bihać u kojem nikad nisi bio, ali gledajući ovaj dunjaluk od slika, kao da si tamo rođen, sve znaš, sve ti je poznato i drago.

Plutanje oko grada

Beograd na svojim rekama

Dok bude vode, biće i Beograda na vodi; koliko god se to ne dopadalo onima koji neće ni vodu, ni Beograd. Tko u to ne veruje neka pogleda ovaj photo-hommage beogradskim vodama na Savi i Dunavu, šetalištima, splavovima i kupalištima, uz marine i mostove. Naš photo-velemajstor Braca Stefanović nije gubio vreme; pedeset fotografija Beograda s vodom, Vodom u Beogradu, Beograda na vodi – svedočanstvo je grada koji se spustio na svoje reke, posle decenija zaborava.