Tekstovi sa tagom: jugoslavija

Duhi 01 S

Duhom kroz sopstvenu zemlju (2)

Sam na ulici

Ovakve stvari, ovakvi ljudi vam daju ogromnu količinu energije i snage. Posebno kada su ti ljudi sa one strane jedne od brojnih fiktivnih granica. Slaven je iz drugog entiteta. Slaven je sigurno Hrvat. Ali je u prvi plan stavio svoju ljudskost. Ja sam vidio samo čovjeka. Ne mogu uopšte da opišem koliko mi je to značilo. On je prošao automobilom pored mene, došao kući i poslao oca da donese kabanicu momku koji bi trebao ubrzo proći ovuda. Potpunom strancu.
Dju 06 S

Tragom Rebecce West: Photo-book “YU: The Lost Country” (2)

Jugoslavija, sjećanje na izgubljenu domovinu

Dragana Jurišić umjetnica je koja se u svom radu bavi fotografijom, filmom i instalacijom. Rođena je u Slavonskom Brodu. Fotografijom se počela baviti 1991. godine nakon što je u rodnom gradu, na početku rata, u požaru potpuno uništen stan njezine obitelji, a s njim i očeve fotografije. On je tada prestao fotografirati, a Dragana je – otkrivši moć fotografije nad sjećanjima – preuzela njegovu strast. Autorka je knjige “YU: The Lost Country” (“Jugoslavija: izgubljena zemlja”) u kojoj je, kako kaže “propitivala ideju nacionalnog identiteta i zemlje koja je naprosto izbrisana sa mape”… Sa dozvolom Dragane Jurišić, u nekoliko nastavaka, magazin XXZ predstaviće ovu knjigu
Jugotra 06 S

Duhom kroz sopstvenu zemlju (1)

Hljeb je ljubav, hljeb je Jugoslavija

Jutro je. Jato galebova otima se za ostatke hrane bačene s ribarskih čamaca. Daleko od njih, na pučini, galeb Jonathan Livingston, potpuno sam, uporno vježba jedan okret u zraku. Dok većina galebova leti samo zato da bi se domogla hrane, Jonathana iznad svega zanima let. Dane i dane provodi u osami vježbajući najteže, najneobičnije okrete u letu istražujući granice svojih mogućnosti. Takav način života izdvojio ga je iz jata, polako postaje osamljenik. Na uporne molbe svojih roditelja da počne živjeti kao i sve ostale ptice, Jonathan se nekoliko dana trudi udovoljiti njihovim željama: leti s jatom, kriči s ostalim galebovima i zaranja u more za ostacima hrane. Tada konačno shvaća besmislenost takva života i opet se povlači u osamu. Živi daleko na pučini, gladan i sretan što uči letjeti. Njegov cilj bila je brzina…
Stuli1

Mio Vesović : Osamdesete, bolja prošlost

Zagrebački, filigranski pločnici

Jedan od najboljih zagrebačkih fotografa, Milisav Mio Vesović, dokumentirao je političku i novovalnu scenu svojim fascinantnim fotografijama u “Poletu” i “Studentskom listu”. Tako je nastao serijal “Osamdesete” u kojem ćete vidjeti druga Tita u limuzini, pankere, Lepu Brenu, pionire, svečanost za Dan mladosti… Vesovićeve fotografije preuzimamo sa sajta Radio Gornji Grad, sa dozvolom glavnog urednika Marijana Grakalića koji je Lukoviću poručio “možeš bez frke da preneseš samo napiši da je s rgg da oni znaju. To će im bit fora”. Hvala Vesoviću! Hvala Grakaliću!
Unna 03 S

Neponovljiva idila naših života

Sjećanje na djetinjstvo u Jugoslaviji

Tada u našem internom jeziku nije postojala riječ: raja, zato su postojali Humljani, Zahumljani, Mahaljani itd. Mi smo živjeli u Jugoslaviji, eksteritorijalno u odnosu na Socijalističku Republiku Bosnu i Hercegovinu. Naš identitet je bio jugoslavenski, ne bosanskohercegovački
Ajuri1

Tragom Rebecce West: Photo-book “YU: The Lost Country” (1)

Jugoslavija, zemlja izbrisana sa mape

Dragana Jurišić umjetnica je koja se u svom radu bavi fotografijom, filmom i instalacijom. Rođena je u Slavonskom Brodu.  Fotografijom se počela baviti 1991. godine nakon što je u rodnom gradu, na početku rata, u požaru potpuno uništen stan njezine obitelji, a s njim i očeve fotografije. On je tada prestao fotografirati, a Dragana je – otkrivši moć fotografije nad sjećanjima – preuzela njegovu strast. Autorka je knjige “YU: The Lost Country” (“Jugoslavija: izgubljena zemlja”) u kojoj je, kako kaže “propitivala ideju nacionalnog identiteta i zemlje koja je naprosto izbrisana sa mape”… Sa dozvolom Dragane Jurišić, u nekoliko nastavaka, magazin XXZ predstaviće ovu knjigu
Svadbb1

Dragan Petrović: U srcu svadbe

Аko nijesam kumovao, a ja sam kroz plot gledao

Dragan Petrović, foto i video umetnik, rođen je 1958. godine u Beogradu. Samostalno istražuje fotografiju 30 godina. Tokom devedesetih godina imao je četiri samostalne izložbe fotografija u Studentskom kulturnom centru Beograd, kod kustosa Slavka Timotijevića. Od 1998. do 2003. radio kao asistent na umetničkoj akademiji BK, Beograd, na katedri za fotografiju. Tokom svoje duge i plodne karijere fotografiše na temu “Ljudi iz naroda”. Tokom dvehiljaditih učestvovao je u grupnim izložbama u Salzburgu (Austrija), Novom Mestu (Slovenija), Muzeju savremene umetnosti Vojvodine, Gradskom muzeju u Minhenu (Nemačka), Muzeju arhitekture Zagreb (Hrvatska), Umjetničkoj galeriji Bosne i Hercegovine (Sarajevo), Muzeju savremene umetnosti Beograd (Srbija), te u Omahi (Nebraska, SAD). Ovu fotogaleriju objavljujemo sa dozvolom autora. Toplo preporučujemo njegov sajt sa obiljem podataka. +++ Dragan Petrović, photography and video artist, was born in Belgrade Serbia in 1958. He has been an independent student of photography for thirty years. Former Assistant Professor at the BK Academy of Arts, Belgrade. Formal education: cybernetic-programmer. In the 1990s, he had four solo exhibitions of photographs organized at the Students’ Cultural Center in Belgrade. He is the author of the textbook, Fotografija (Photography), published in 2000 Belgrade, Serbia. During his career as a photographer, he has been taking photos hose subject matter depicted “ordinary people”. Check out his website
Melanija

Iz drugog ugla: Prva dama SAD u našim očima

Melanija, žrtva predrasuda o Istočnoj Evropi

Melanija nije samo supruga. Kao imigrantkinja, bivša manekenka i pripadnica američkog džet-seta, uhvaćena je u mrežu kulturnih stereotipa i zabluda koje postoje na Zapadu o ljudima iz Istočne Evrope. Budući da dolaze iz, kako se pretpostavlja, opustošenog okruženja postkomunizma, često kao rezultat odrastanja u siromaštvu, iz zemalja sa sumornom ekonomskom perspektivom, istočnoevropske žene muškarci sa Zapada obično vide kao izuzetno poslušne i submisivne
Aasu2

Republished: Suzana Mančić, autobiografija

Kada tvrdo sretne vlažno

Došao je trenutak da ponovo zaplovimo kroz, kako piše Vesna Radusinović, „više nego pitku bujicu“ Suzanine proze. Ministarstvo, ja i najverniji fanovi znamo da je Suzana objavila čak dve autobigrafije. Prva, „Neukrotivo srce“, izašla je kad i moj diplomski, u oktobru 2012, dok se „Kao da sam sanjala“ pojavila godinu dana kasnije, pogađate, u oktobru, za Sajam. Izdavači na svojim portalima nude „tester“ koji sadrži prvih 20 stranica knjige, za ostatak se uputite u obližnju biblioteku ili ambulantu. Samo Bog može da vam sudi

Izložba Srđana Veljovića

Devedesete godine pod Miloševićem

Autor izložbe o devedesetim godinama, fotograf Srđan Veljović (s kojim smo uradili interview), u katalogu piše: „ Serija fotografija „Devedesete“ pokriva period od 1987. do 2000. godine, tačnije, vreme vladavine Slobodana Miloševića. Sve to vreme sam fotografisao, prilično učestalo. Posmatrajući ih iz perspektive 2017. godine, čini mi se da te fotografije spram tadašnje stvarnosti imaju manje dokumentaran, svedočeći odnos. Njima se više dokumentuje želja i napor za uspostavljanjem prostora normalnosti i slobode. To se moglo postići samo malim aktima subverzije, simboličkim činovima koji imaju sporedni, poprečni položaj spram prećutanog, nikad ispričanog narativa 1990-tih“. +++ The series of photographs The 90's covers the period from 1987. to 2000. i.e., the period of the rule of Slobodan Milošević. All the time I took photographs quite frequently. Looking at them from perspective of 2017, it seems to me that these document photograph and testify about the reality of thet period less then about the desire and effort to establish a space of normality and freedom. This could be achieved only through small acts of subversuion, small acts that have a secondary, transverse position against the whithheld, never told narrative of The 90s.
Titt1

Retro: Rekli su o Titu (1)

Što je Broz stvorio, ovi ne mogu ni da okreče

Lik i delo Josipa Broza Tita ostaju da žive među narodima raspale Jugoslavije kao primer da je na ovim prostorima moglo i drugačije da se živi i radi, te da nacionalističko ludilo u koje smo dobrovoljno potonuli pre tri decenije nije jedina moguća stvarnost. Uprkos svim osporavanjima, Tito svakim danom postaje sve življi, a bogato nasleđe njegove epohe tek treba da bude proučeno. Mnogi su govorili o Titu, a mi donosimo mali izbor najzanimljivijih izjava