Tekstovi sa tagom: nacizam

Asoffi 03 S

Njezine posljednje riječi

Sophie Scholl: Sunce i dalje sija

Kao članovima antifašističke organizacije Bijela ruža (Die weiβe rose) koja je pružala otpor nacističkom režimu, sestri i bratu i trećem okrivljeniku, Christophu Probstu u ekspresnom se suđenju sudilo za izdaju.
Asoffi 02 S

Od Hitlerove mladeži do poslednjih dana

Sophie Scholl: Učinila bih to opet

Moja trenutna karma je da kad god mi tekst dođe u ruke on na neki način mora biti povezan s holokaustom i drugim svjetskim ratom općenito. Kažem karma jer nije stvarno ona vrst štiva uz koju ću sjest, dići noge na povišeno, zamotati cigaretu i ispijati dobro vino. To je tekst nad kojim ću se grčit, psovat i smijat se kada trenuci postanu pre-apsurdni i dio mozga koji je zaslužan za neprikladne reakcije postane aktivan. Onaj trenutak kada se smijete, jer ne znate više što misliti o onome što gledate ispred sebe.
Aušvic

Putovati u Osvjenćim

Ako ne odemo u Aušvic, bolje da nismo ni dolazili

Na slikama leševi u ritama zaustavljeni u pokretu, zbijeni u gomili ili jezivo sami, slike krvnika i ubojica bahatih i besnih dok pucaju u teme, u zgurenu ženu koja u naručju drži dete, u prugaste ljudske prikaze naslonjene na zid smrti pred kojim revnosno nastupa streljački vod, u narodskom pozorišnom komadu “Za firera i otadžbinu”. Strpljiva, uporna smrt kojoj nedostaje životni prostor. I tri gola telašca, kao okresana, gola drveta u pubertetu, glava izvanzemaljskih, sa očima u dupljama drveta, slika pred kojom je moja ćerka zaplakala.A ja, već dobrano ošamućen nastavljam dalje. U glavi mi se mešaju svedočanstva nazi- zločina sa mentalnim slikama jezovitih prizora s nekih drugih obala i poligona, iz hangara i hladnjača, sa tih brižljivo osmišljenih i udarnički sprovedenih časova ubijanja za “mlađe i napredne”. Mreškaju me talasi koji se poigravaju sa poluraspadnutim telima koja su iskljuvale vrane, a ljudi prolaze kao da se ne dešava ništa. Baš kao što ni o ovom ovde, tamo napolju, ništa nisu znali
Spaljivanje knjiga

Naređujem vam!

Spaljivanje knjiga

Nakon što su nacionalsocijalisti dospeli na vlast u januaru 1933, Adolf Hitler je preuzeo diktatorska ovlašćenja, a nacisti su otpočeli borbu za nemačke umove. Nemački Savez studenata otvorio im je put još u aprilu iste godine: „Država je osvojena. Univerzitet još uvek nije! Na scenu stupaju Jurišni odredi duha. Podignimo zastave visoko!“ Iza te proklamacije stajao je Nacional-socijalistički savez studenata. Oni su u aprilu pokrenuli „akciju protiv ne-nemačkog duha“, čiji vrhunac je bio 10. maj 1933. Glavni ured za štampu i propagandu Nemačke studentske organizacije proglasio je 6. aprila 1933, nacionalnu „akciju protiv nenemačkog duha“, čiji je vrhunac bilo „čišćenje“ književnosti vatrom. Studentska organizacija je pripremila dvanaest teza, koje su pozivale na „čisti“ nacionalni jezik i kulturu. U tezama se takođe napadao „jevrejski intelektualizam“, navodila potreba za „pročišćenjem“ nemačkog jezika i književnosti, te zahtevalo da univerziteti budu centri nemačkog nacionalizma. Studenti su opisivali „akciju“ kao afirmaciju tradicionalnih nemačkih vrednosti i kao odgovor na svetsku jevrejsku „klevetničku kampanju“ protiv Nemačke. Centralni događaj te studentske akcije bilo je spaljivanje knjiga u Berlinu, na tadašnjem Opernplacu. To je praćeno i radijskim prenosom. Mnogi studenti bili su obučeni u uniforme SS-a ili Jurišnih odreda. Uz takozvane „vatrene parole“ odabrani studenti bacali su knjige u vatru. Ovako je glasila jedna od tih parola: „Protiv dekadencije i moralne truleži! Za vaspitanje i običaje u porodici i državi! Predajem vatri spise Hajnriha Mana, Ernsta Glezera i Eriha Kestnera.“ Oko ponoći stigao je i glavni govornik: Jozef Gebels, ministar propagande i doktor germanistike. On se obratio i okupljenim pristalicama, ali i onima koji su kod kuće pratili radio-prenos: „Nemački muškarci i žene! Doba prenaglašenog jevrejskog intelektualizma je na izmaku. Nemačka revolucija raščistila je put za nemački način razmišljanja.“ Između ostalih, spaljene su knjige Valtera Benjamina, Bertolda Brehta, Alfreda Deblina, Sigmunda Frojda, Jaroslava Hašeka, Ernsta Tolera, Hajnriha Hajnea, Štefana Cvajga, Viktora Igoa, Džejsma Džojsa, Vladimira Majakovskog, Lava Tolstoja, Fjodora Dostojevskog, Džeka Londona, Ernesta Hemngveja i mnogih drugih. Tim povodom nastala je ova Brehtova pesma
Singer2

Na ražnju od bodljikave žice

Logor gladi kod Jasla

Na onoj smo livadi gde postade telo./ A ona ćuti kao potkupljeni svedok./ Osunčana. Zelena. Nedaleko šuma/ za žvakanje drveta, za piće iz kore -/ celodnevna porcija pejzaža
Trokut1

Leksikon Trećeg rajha

Homoseksualnost i nacionalsocijalizam

Kao „neprirodni osjećaj“, nacionalsocijalistički liječnici homoseksualnost su smatrali „izlječivom“ , no u praksi homoseksualci nisu upućivani u liječničku terapiju već sve više u koncentracione logore (oznaka: ružičasti trokut), gdje je pojedinim slučajevima Vođa Jurišne vrste Reicha (SS) provodio „ispite odricanja“ (npr. 1944. u Ravensbrücku), prilikom kojih je ustanovljavano tko „je dopuštao da ga golicaju djevojčure“ i mogao biti otpušten iz uzništva kao „ne doista homoseksualan“.
Holo 07 S

Čemu gej istorija?

Nacizam i homoseksualnost

To je ono s čime se gejevi u osnovi i dalje susreću kao i nekada, kako sa iskušenjem tako i sa neprijateljstvom - mada su granice dopuštenog proširene do stepena koji je nekada bio nezamisliv. Pitanje je koliko su se osnove na kojima naše društvo počiva, a koje sam toliko često pominjao, izmenile. Stoga se pažnja i dalje mora poklanjati tradicionalnim preprekama za istinsku emancipaciju. Stereotipi koji služe da odrede insajdere i autsajdere su osnovni, jer mi živimo u izrazito vizuelnom dobu.
Ookri 12 S

Suočavanje sa prošlošću

Zablude i mitovi

Nemačka započinje svoje iskreno suočavanje sa prošlošću ali tek dolaskom socijal-demokrata na vlast, početkom 70-ih godina, dakle punih 25 godina nakon završetka rata. Japanu, čiji zločini nad korejskim i kineskim civilima po svojoj brutalnosti ne zaostaju gotovo ni malo za nacističkim je trebalo čitavih 50 godina da izda zvanično izvinjenje. Kada će se i da li će se to dogoditi u Srbiji još uvek je neizvesno. Mislim da se tome ne treba ni nadati, a ako nekada do toga i dođe biće ionako isuviše kasno i besmisleno