Tekstovi sa tagom: rumunija

Ovcs 01 S

Petrut Calinescu: Iza Bukurešta

Pažnja - nemirne ovce na putu!

Vila Barselona, Skandinavska četvrt, Američko selo i Soho apartmani samo su neka od imena koje su ponele nekretnine koje su u poslednje vreme izgrađene u glavnom gradu Rumunije, kaže za Calvert fotograf Petrut Calinescu. Realnost je, ipak, nešto drugačija od onoga što pomenuta imena obećavaju, budući da se dobar deo stanovnika Bukurešta bori za goli opstanak. Calinescu se u ovaj grad doselio sa 19 godina, a u nameri da se bavi novinarstvom, te tu i ostao, pa sada živi u predgrađu koje je tokom 2016. i 2017. godine postalo centar njegovog fotografskog projekta „Život na ivici“. U tom projektu on razgolićuje mikro univerzume koji su se formirali na periferiji grada, a koji su često potpuno izolovani od drugih naselja, ali i državnih ustanova, što ih ne sprečava da se i dalje kreću ka zapadnjačkom idealu, a kroz ledenu zemlju, te običaje koji su evoluirali u različitim smerovima.
Mejso1

Hajdu Tamás, Rumunija

O životinjama i drugim ljudima

Redakcija XXZ ima čast da predstavi našeg foto-prijatelja iz Rumunije. Hajdu Tamás rođen je u mestu koje se zove Simleu Silvaniei, 1976. Po profesiji je veterinar, ali i poznati fotograf koji živi u gradu Baia Mare. Tamás je imao mnogo samostalnih izložbi i dobitnik je velikih međunarodnih nagrada. Poznati foto-magazini već godinama redovno objavljuju njegove sjajne radove. Specijalno za naš magazin odabrao je i poslao fascinantnu seriju fotografija.

Karaševo, nepoznata Rumunija

Pet hiljada tajanstvenih ljudi

Fotografije Marije Đoković povod su za malu priču etnologa Dalibora Mergela o uglavnom nepoznatim naseljenicima Karaševa. “Karaševci ili Krašovani zajednički je naziv za stanovništvo slovenskog porekla koje nastanjuje sela u okolini Karaševa na jugozapadu Rumunije u okrugu Karaš-Severin. Karaševci, kojih ima oko pet hiljada, pored Opštine Karaševo kojoj pored istoimenog mesta pripadaju naselja Jabalče i Nermiđ, žive i u obližnjoj Opštini Lupak i naseljima Klokotič, Lupak, Vodnik i Ravnik. Dominantna religija Karaševaca je katoličanstvo, a govore torlačkim narečjem. Pitanja porekla i govora ovog stanovništva izazivaju veliki interes istraživača iz oblasti društveno-humanističkih nauka. Karaševci se danas uglavnom deklarišu kao Hrvati, mada je njihov odnos prema etničkoj i nacionalnoj identifikaciji krajnje ambivalentan. Imajući u vidu da je prema pojedinim istorijskim podacima doseljavanje u karaševski kraj počelo još u 14. veku, pre stvaranja savremenih nacija, te da su talasi naseljenika pristizali u različitim razdobljima iz raznih krajeva, nepouzdano je i neozbiljno davati definitivni sud o njihovom etničkom poreklu. Karaševci su se ranije najviše bavili stočarstvom, i to uglavnom ovčarstvom, zatim voćarstvom i različitim vrstama zanata. Zaposlenje su neki od njih nalazili u okolnim rudnicima, a posle Drugog svetskog rata počeli su da rade i u fabrikama i železarama u obližnjoj Rešici. Devedesetih su mnogi bili na privremenom radu u Hrvatskoj, dok je danas veliki broj Karaševaca u Nemačkoj i Austriji gde zarađuju za život. Mladih je tako sve manje, brojna domaćinstva su jednočlana ili staračka, a porodice se na okupu u svom zavičaju mogu naći samo tokom godišnjih odmora, raspusta ili velikih praznika”.