Dark: Crime, Drama, Mystery
Dark 03 S

Photo: thedailybeast.com

U ime oca i sina i svetog mraka

Nova Netflixova serija, koja dolazi sa nemačkog govornog područja, sasvim zgodno je naslovljena Dark, a budući da se dobar deo od objavljenih 10 epizoda prve sezone odvija u prostorijama sa prigušenim osvetljenjem, mračnim bunkerima i motelskim sobama, te pećini, koja je i centralna tačka svega što se događalo, što će se dogoditi, što se odvija paralelno. Bolešljivo, treperavo svetlo kao da ukazuje na moralni sunovrat koji je zadesio čovečanstvo, budući da junaci kriju, varaju, čuvaju svoje mračne tajne, ubijaju na groteskne načine, dok mrtve ptice padaju sa nebesa, nudeći svoja mlitava, beživotna tela kao komentar na sveopšte raspadanje. Čini se da je čitava serija zamišljena tako da se gleda u sitne sate, dok su sva svetla ugašena, te se doživi kao priča o duhovima koja se obično priča okupljenima oko logorske vatre.

Prva serija ove kompanije, koja ne dolazi sa engleskog govornog područja, deo je nastojanja da se razviju internacionalni sadržaji, te se spusti ispod površine lokalnih TV i filmskih ponuda, a kreirali su je Baran bo Odar i Jantje Friese, koji su zajedno radili i na hakerskoj fantaziji Who Am I: No System Is Safe 2014. godine. Tako serija donekle preuzima estetiku od pomenutog filma, te muzičku pozadinu, koja podvlači atmosferu i uokviruje sumnjive tipove ispod crnih kapuljača.

Serija koristi desetočasovni prostor da izgradi naseobinu čiji stanovnici usporeno reaguju na niz ličnih katastrofa, te tako podseća na Twin Peaks, samo što je postrojenje za preradu drveta zamenila nuklearna elektrana, oko koje se plete prošlost, budućnost i sadašnjost, a pod uslovom da granice između ovih dimenzija uopšte postoje. Sa druge strane, Dark ne prati samo jedno ubistvo koje se dogodilo u kontekstu natprirodnog, već čitavu zajednicu, te njene članove koji su povezani na različite načine, sledi kroz neverovatna vremenska preplitanja.

Radnja počinje da se gradi kada se Ulrich Nielsen, kojeg igra Oliver Masucci, policijski detektiv i otac troje dece, nađe u sred ljubavne afere sa junakinjom čiji je suprug počinio samoubistvo na samom početku serije. Njen sin Jonas (Louis Hofmann), koji se trudi da pronađe najlakši način da prebrodi porodičnu traumu, deo je grupe tinejdžera koja kreće u potragu za sakrivenim narkoticima u šumi izvan gradića Winden. Tokom potrage, najmlađi član Mikkel (Daan Lennard Liebrenz) nestaje u šumi, te se postavlja pitanje da li neki misteriozni zločinac ciljano otima decu i tinejdžere iz uspavanog gradića, budući da se prethodno dogodila još jedna otmica obavijena velom misterije. Nestajanja se dešavaju u isto vreme kada i mrtve ptice počnu da padaju sa neba, a svetla da trepere, zbog čega neki stariji građani te otmice povezuju sa onom koja se dogodila pre više od 30 godina, kada su se dešavale identične neobjašnjive stvari. U sledećoj sceni tajanstvena figura sa kapuljačom gleda u novinski naslov „Gde je Mikkel?“, te ga prepravlja u „Kad je Mikkel?“

Odgovor na to pitanje dolazi tek u trećoj epizodi, a samo da bi pokrenuo seriju drugih pitanja – o putovanju kroz vreme, te umešanost vlasti u zataškavanje kako aktuelnih, tako i nekih zločina iz prošlosti. U isto vreme se dodatno komplikuju i neke sporedne misterije, poput one o kutiji u kojoj se nalazi oproštajno pismo muškarca koji je na početku počinio samoubistvo, a na čijoj koverti stoji upozorenje da se ne otvara do određenog datuma i vremena. U tom trenutku gledalac već u sebi prevrće pitanje – „Šta se ovde, dođavola, dešava?“, dok sluti da će tokom daljeg toka radnje sve biti moguće, te se boji da će ga kraj sezone ostaviti sa nizom pitanja na koje neće dobiti odgovore.

Kao i Twin Peaks kojim je donekle inspirisan, i Dark je uokviren estetikom noćne more, te osećajem užasa koji se nadvio nad malom zajednicom izgubljenih. Ipak, u ovoj seriji su junaci nešto manje uvrnuti, te više podsećaju na one iz skandinavskih serija, koji se u tišini opijaju do smrti, istovremeno tražeći zadovoljstva kojima bi nadoknadili nedostatak svetla, te nade u životu. Ulrich nije jedini građanin Windena koji ima aferu, te je grad ispunjenom potisnutom požudom koja se odvija ispod svakodnevnih iskazivanja naklonosti. Tako ovaj gradić funkcioniše poput nekakve sapunice, čiji se zaplet zasniva na tajnama i lažima. Odlična glumačka ekipa doprinosi sveukupnom osećaju beznađa, budući da gledaoca uvlači u svoju mrežu laži, u koje ovaj, na kraju, i sam poveruje.

Do kraja treće epizode, kada su već uspostavljene paralele između savremenih građana Windena i njihovih mlađih verzija, serija kreće u lirskom smeru, koji je nabijen žudnjom do tačke pucanja. U tom trenutku, povezanost između lepote i usamljenosti, podiže gledaoca iznad uobičajenog horor iskustva, te serija iznenada postaje nešto više od priče o mrtvoj deci i mrtvim pticama, pa se pretvara u pitanje o povezanosti između prošlosti i budućnosti, te u priču o tome koliko se lako i brzo napuste snovi iz mladosti, a da bi se postalo staro i umorno.

Izvor: The Verge

Preveo Milan Živanović

Oceni 5